Inhoud

de Vlemmingsen

Wim

Marianca

Cédric

Anouck

Ayla

de paarden

de vakantiehuizen

biologishe tuinbouw

contact

routebeschrijving

Sinds 1977 werken Wim en Marianca biologisch. Na een aantal jaren in Nederland een grote uin te hebben gehad, trekken ze in 1979 op avontuur naar Frankrijk. In het begin hebben ze de certificatie van Nature et Progrès, later van Ecocert.

Jaren van pionieren en mislukkingen, met een gebrek aan voldoende technische kennis, zijn ze regelmatig de wanhoop nabij, waanner ze weer een oogst verliezen na een aanval van luizen, etc. of ziektes. De ontwikkelingen van de biologishe bestrijding door het gebruik van natuurlijke parasieten en een investering in plastic tunnels permitteert hen beetje bij beetje hun culturen in de hand te houden.

Grote hulp zijn ook de oprichters van LIMA, Pierre Gevaert en van de GABSO, Marcel en Josée Verbruggen. De eerst wat betreft de grondbewerkingen, erg belangrijk voor de onkruidbestrijding, en de anderen voor het gebruik van hun land, zodat ze konden starten en hun technische kennis. En natuurlijk konden Wim en marianca hun produktie kwijt aan e GABSO (Groupement des Agriculteurs Biologistes du Sud-Ouest) en aan de conserverie VIVER.
Dan waren daar ook de goede buren, de biologische tuinders Pierre et Simone Gravelle, die hun kennis van harte deelden en de bewoners van Bazens en Clermont-Dessous hebben ontzettend geholpen door het lenen van hun machines en het delen van hun kennis.

In het begin telen ze goedkope culturen zoals knoflook, uien, conserven-tomaten, bloemkole, ... Alles in de vollegrond. Slachtoffer van slecht weer en gefrustreerd bij regen, vorst, wind, etc. niets te kunnen doen, besluiten ze twee plastic tunnels te kopen van 4m breed en twintig meter land! Zij telen hier hun planten in voor de cultures. Later gebruiken ze deze tunnels voor experimenten met oesterzwammen. Jammer genoeg moesten ze hier mee stoppen daar Wim een enorme allergie en longaandoeningen kreeg. Na enkele asthma-aanvallen laten ze deze succesvolle cultuur vallen.

Tevreden over het 'confort' van deze tunnels, investeren ze in tweedehands tunnels van 8m x 70m, vervolgens in kachels, en lanceren ze zich in de teelt van tomaten en komkommers. Alles wordt met de hand gedaan, zelfs de tomaten sortering!

Omdat het terrein dat ze bewerken erg heuvelachtig is, besluiten ze na ook enkele droge zomers, waarbij ze het gedeelde meer met de Gravelle's leegpompen, een ander bedrijf te zoeken. Ze verlatn de heuvels van Clermont-Dessous voor Sainte Livrade sur Lot in het Lotdal. Het bedrijf ligt aan de oevers van de rivier de Lot.

Eenprachtige boerderij uit 1800 met weilanden die al enkele jaren niet meer in gebruik zijn door het overlijden van de vorige boer. Al meer dan 100 jaar weiland, heft dit bedrijf nooit een chemish produkt gekend!!! Dus meteen klaar voor de biologische teelt!
Het waterprobleem is nu opgelost, de culturen min of meer in de hand door de uitbreiding van de technishe kennis. MAAR een nieuw probleem doet zich voor : konijnen, waterratten, ratten en engerlingen vallen in massa hun culturen aan. De eerste periode worden de cultures die overdag geplant worden, 's nachts opgegeten!!! De jachtopzichter wordt er bij gehaald en na zijn tussenkomst is er een zeker evenwicht waarbij iedereen kan bestaan! De grondbewerking doet de rest.

Er wordt nog weer geinvesteerd in andere tunnels en een platieke kapelkas . Na een grote storm in 1999 waarbij alle tunnels verwoest zijn, aarzelen ze om door te gaan. De schade was enorm! Nieuwe investeringen in de vorm van een tweede plastieke kapelkas worden gedaan en de leningen worden weer verlengd met 10 jaar. Harde jaren, want ed andere leningen lopen ook nog!

Dan gaat de groothandel (hun enige afnemer) over de koop en ze verliezen een groot bedrag gaat van leveringen die niet betaald worden. Wat te doen? Wim besluit een NV op te richten met 14 andere tuinders en ze starten BIOGARONNE. Wim wirdt de 'gérant'. Een verkoper, boekhouder en palettenbouwer worden aangenomen en verdedigen de biologische boeren zo goed als ze kunnen. Het gaat erg goed en op het moment komen ze regelmatig handel tekort! De nodige crissien als varkenspest, kippenziekte, e.d. helpen bij de vraag die alsmaar meer wordt!
In februari 2009 hebben ze voor het eerst een stand op een grote tuinbouwbeurs in de hoop nieuwe boeren te vinden. De omzet schiet elk jaar omhoog!

Door de loop van de 30 jaar heeft Wim heel wat geëxperimenteerd mret allerlei groentes: van knoflook to oesterzwamme, plantenteelt, meloenen, tomatn, komkommers, pompoenen, prei, venkel, cherry tomaatjes, wortels, aardappels, aubergines, paprika's, .. noem het maar op, Wim heeft het gedaan. Zelfs bloemen voor Nederland.

Tot op heden hebben ze het overleefd en ontwikkelden ze hun bedrijf met steeds meer land. Sinds 1994 is de paardenfokkerij een onderdeel van het bedrijf geworden. Meer paarden vraagt meer land.

Op het moment (2009) hebben ze 1.5 ha platic tunnels, 4 ha vollegrondgroentes, en 8 ha weiland